Als we geboren worden is onze lens zeer flexibel. Een kind kan vlak vóór het oog een beeld scherp waarnemen.
Met het klimmen van de leeftijd neemt het vermogen van uw ooglens af om zich scherp te stellen op afstanden dichtbij.

Dit merken we pas als de afname van de flexabiliteit zover is gevorderd dat we op leesafstand problemen gaan krijgen. Dit afnemen begint op een leeftijd tussen de 40 en 50 jaar en stabiliseert zich rond uw 65-ste. Als we vermoeid zijn zal de lens meer moeite hebben het beeld op de lichtgevoelige laag te brengen 
Het gebruik van veel licht is ook een kenmerk voor de afnemende lens-inspanning. Bij veel licht wordt onze pupil kleiner en hebben we voordeel van de scherptediepte. Als deze leesklacht storende vormen gaat aannemen, dan kunnen we dit corrigeren met een leesbril. Leeftijdsverziendheid komt ook voor in combinatie met de andere brekingsfouten zoals verziendheid, bijziendheid en astigmatisme. Een leesgedeelte kan dan worden toegevoegd aan een eventuele verte correctie van dat oog. Dit kan door gebruik te maken van bifocale glazen, er zit een duidelijk zichtbaar apart leesgedeelte in het glas. En door multifocale glazen. Het leesgedeelte loopt dan vloeiend over in de vertecorrectie van het glas.